جامعه

آیا درِ خانه «مجید» به روی مردم باز می‌شود؟

هوشنگ مرادی کرمانی در داستان‌های خود از خانه قدیمی‌شان به‌عنوان زادگاه «مجیده» یاد می‌کند، خانه‌ای که قرار بود «خانه قصه» باشد، اما به گفته همسایه‌ها وضعیت خوبی ندارد و بیشتر محل نقاشی است. خواب زده ها و معتادان

به گزارش اخبار ما، می خواستیم هفتاد و نهمین سالگرد تولد هوشنگ مرادی کرمانی (16 شهریور 1323) را با نوشتن «تو که غریب نیستی» شروع کنیم. اما حکایت این خانه مانند «ته خیار» تلخ است، هر چند امیدواریم تلخی آن کوتاه باشد و شیرینی آن به عنوان «مربای شیرین» در کاممان بماند.

هوشنگ مرادی کرمانی سال ها از اواخر دهه 50 تا اوایل دهه 70 در خانه ای در کوچه پس کوچه های منطقه امامزاده یحیی در بافت تاریخی تهران زندگی می کرد. سره امین حضور، کوچه آبشار غربی، کوچه شهید هداوند، روبروی دبستان «بدر»، انتهای خیابان شیرازیها، پلاک سابق. 27.

آیا درهای خانه مجید به روی مردم باز می شود؟

آیا درهای خانه مجید به روی مردم باز می شود؟

آیا درهای خانه مجید به روی مردم باز می شود؟

یافتن آن به دلیل شهرت دبستان «بدر» کار سختی نیست چرا که بخشی از فیلم «گوزن ها» مسعود کیمیایی در آنجا فیلمبرداری شده است. مرادی کرمانی پیش از این در گفتگوی ما گفته بود: این خانه نگهبان دارد. به امید حضور نگهبان از یک کوچه و یک کوچه پس کوچه می گذرم و به خانه می رسم اما در قفل و قفل جوش داده شده است. از شکل دیوار بیرونی مشخص است که خبری از بازسازی نیست و وضعیت درها و قفل ها و شکستگی های نمایان نیز نوید خوشی را نمی دهد.

در خانه همسایه را از دیوار به دیوار زنگ می زنم. بچه در را باز می کند و پشت سرش مادر خانه می آید، از قیافه و طرز صحبت معلوم است که مدت زیادی است به ایران نرفته اند.

از او در مورد خانه می پرسم. وی با اشاره به اینکه حدود 10 ماه است که در مجاورت این خانه زندگی می کنند و از تاریخچه خانه اطلاعی ندارند، می گوید: دو هفته است که معتادان از اینجا اخراج شده اند و قفل جدیدی نصب شده است. در ادامه می دهد، در چند ماهی که در این خانه زندگی می کنند چندین بار این اتفاق افتاده است، شهرداری معتادان را بیرون می اندازد و در را قفل می کند و می رود و بعد از چند روز آبی که از آسیاب افتاده برمی گردد، می شکند. قفل می شود و وارد خانه می شود، به یاد می آورد: «دیروز هم یکی آمد، گفتم چرا قفل را می شکنی؟» گفت از شهرداری است، گفتم به من خبر بده و رفت.

همسایه دیگر در خانه نیست. و من نمی توانم از همسایه ها بپرسم. از چند رهگذر درباره محله و خانه می پرسم و معمولاً می گویند بله. دو نفر نمی دانستند که نویسنده «مجیدنیه پریچا» همسایه آنهاست، بی صبرانه منتظر این هستند.

اما داستان این خانه چه بود؟ آبان ماه سال 1392 بود که اعلام شد شهرداری منطقه 12 از خانه مرادی کرمانی بازدید کرده و قصد راه اندازی مجتمع فرهنگی در این شهرک را دارد. خانه ای که قول داده بودند هم جنبه کتابخانه ای خواهد داشت و هم خانه داستان و ادبیات کودک به نام «کاسه خانه».

مرادی کرمانی درباره این خانه نیز به اخبار ما گفت: این خانه 80 سال ساخته شده است و من 28 تا 27 سال است که در این خانه زندگی می کنم. خلاصه ای از نوشته های من در این خانه است. من اینجا ازدواج کردم و بچه دار شدم. 80 درصد کار من در این خانه انجام شد و معروف ترین آنها «قاصه های مجید» در این خانه نوشته شد. یکی از بستگان دارم که می گوید این خانه زادگاه مجید است. مجید هم برای رادیو و کتاب و هم برای تلویزیون در اینجا به دنیا آمد و بزرگ شد.

علی محمد سعادتی شهردار سابق منطقه 12 به اخبار ما گفت: مرادی کرمانی از بزرگان ادب و فرهنگ این دیار است. خوشحال شدیم که خانه او در منطقه 12 قرار دارد و در این خانه بسیاری از داستان های او که در ادبیات کودک و نوجوان نوشته شده و شهرت ملی و بین المللی پیدا کرده است، خلق شده است. با او تماس گرفتیم و علاقمندان دیگری هم بودند و به ما کمک کردند تا با آنها به توافق برسیم و این خانه را بگیریم. قرار شد یکی دو پلاک کنار این خانه در اختیار شهرداری باشد تا مجموعه فرهنگی در حوزه ادبیات و داستان کودک ایجاد شود. کارهای تدارکاتی به پایان رسیده و در آنجا روی طرح های مفهومی کار می کنیم، اما من از منطقه 12 جدا هستم و ظاهراً این موضوع به همراه تعدادی از برنامه های اولویت دار و پیش بینی شده دیگر در منطقه با تاخیر و بدون پیگیری انجام شده است.

به گفته وی، این خانه قرار بود خانه موزه شود و آثار، عکس ها و فیلم های مرادی کرمانی، جوایز و جوایز به نمایش گذاشته شود و همچنین قرار بود پایگاهی فرهنگی و آموزشی در زمینه داستان نویسی باشد. و ادبیات کودک و نوجوانان

علیرغم اینکه مرادی کرمانی با نوشتن داستان هایش به آن هویت و اصالت بخشیده است، باز هم شایسته ثبت در فهرست آثار ملی نیست که کری همسایگانش را هم کرده است. به گفته یکی از همسایه ها، به نظر می رسد وضعیت خانه در زمانی که در دست مرادی کرمانی بوده و مستاجر بوده، بهتر از زمانی است که در اختیار شهرداری بوده است.

البته خانه مرادی کرمانی تنها خانه بلاتکلیف نیست، بلکه وضعیت خیابان هایی است که به نام چهار نویسنده کودک و نوجوان از جمله این نویسنده نامگذاری شده و پس از مدتی با بازگشت این نویسنده پلاک ها را حذف کردند. رای شهرداری ، هنوز مشخص نیست.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا