فرهنگی

آیا دکتر شریعتی دچار انحراف فکری بود؟

دکتر علی شریعتی شخصیتی چندبعدی و تأثیرگذار است که هنوز ابهامات فراوانی در مورد دیدگاه ها و نظرات خود دارد و با گذشت بیش از چهار دهه از رحلت ایشان، آن گونه که باید، ابعاد شخصیت شرعی برای نسل امروز مورد تحلیل و تبیین قرار نگرفته است. .

به گزارش اخبار ما، صفحه «مرکز اسناد انقلاب اسلامی» در ادامه نوشت: سوالی که گاهی از دیگران پرسیده می شود. شریعتی این است که آیا شواهدی دال بر انحراف فکری و عقیدتی او وجود دارد؟

شرع جوانان را به توحید دعوت کرد

در پاسخ به این سوال، دکتر. مرتضی میردار ابتدا نگاهی به سوابق خانوادگی شریعتی انداخت و گفت: دکتر. اما شریعتی در خانواده ای مذهبی بزرگ شد. این خانواده نه تنها مذهبی، بلکه مروج و بیانگر دین نیز هستند. همانطور که می دانید پدر مرحوم شریعت مؤسس «مرکز افشای حقایق اسلامی» است و از این طریق در ترویج دین نقش دارد. شکی نیست که انسان بخش بزرگی از اعتقادات خود را از خانواده می گیرد و علی شریعتی نیز از این قاعده مستثنی نیست.

میردار ادامه داد: وقتی علی شریعتی به بلوغ می رسد و نبوغش متبلور می شود، نه تنها به سنت و شریعت پایبند است، بلکه به او افتخار می کند و مبلغ اوست. به عبارت دیگر او خداباوری است که بسیاری از جوانان را به توحید فرا خوانده است.

شرع جوانان مذهبی را بسیج کرد

وی درباره نقش شریعتی در بسیج نیروهای مذهبی گفت: شریعتی در زمان خود جامعه دینی را بیدار کرد و نسل جوان را بسیج کرد. قبل از ایده های دکتر. شریعت در جامعه ظاهر شد، جوانان مذهبی منفعل بودند. اما با آمدن شریعت این قشر به مقام رهبری رسیدند. شرع به این جوانان ایمان و ایمان داده است. البته این به معنای دیدگاه دیگران نیست. اما من نمی توانم شریعت را نقد کنم. البته هر انسانی دارای ایرادات و ضعف هایی است.

با اشاره به انتقادات تند دکتر. میردار با پرداخت هزینه روحانیت خاطرنشان کرد: باید پذیرفت که انتقادات شریعتی از روحانیت برای تضعیف روحانیت نبود. بلکه هدفش تقویت نظام روحانیت بود و نباید به خاطر چنین انتقاداتی، شرع را زیر پا گذاشت.

وی در پایان خاطرنشان کرد: متأسفانه نسل جوان هنوز با شخصیت عمیقی مانند علی الشریعه آشنا نیست که در مدت کوتاه 44 ساله خود آب های آشامیدنی متعددی را به جامعه تزریق کرده است. امروز آثار شرعی می تواند الهام بخش نسل جدیدی باشد که شریعت ندیده است.

مرحوم حسینیان: بدون شک شریعتی خداباور بود

رحلی حجت الاسلام والمسلمین روح الله حسینیان در کتاب «دکتر علی شریعتی» در فصلی با عنوان «ایمان شریعتی» به تفصیل از اعتقادش به توحید صحبت می کند و می نویسد: «بی شک شریعت خداپرست بود. عارف بود تا شریعت، پس از تعقیب ساواک در نامه ای خصوصی به همسرش نوشت: «آتش… خود خدا… دستش را بر شانه هایش لمس می کنم».

شارع گاهی آنقدر خدا را در وجودش احساس می کرد که خود را در محضر او می دید. او در خاطرات دوران «زندان» خود می نویسد: «در آن غیبت حضور داشت. در آن خلوت ناب احساس می کردم که چشمم می نگرد، دنبال می کند، می بیند، احساس می کند، که در تنهایی من حضور دارد. یکی داره منو پر میکنه در او فراموشی نیستی و مرگ و تاریکی و وحشت دارم، دوستی بیننده دارم که خاطره و هستی را در رگهایم تزریق می کند و زندگی روشنی. گاهی به او سلام می کنم، گاهی شرمنده است و گاهی نگاهم را از او برمی گردانم. من مراقب اعمال و رفتار و افکار و حرکاتم هستم و گاهی خود را در آن قبر یاد می دهم. وقتی می بینم از من راضی است، از کار من راضی است، به خودم افتخار می کنم، خوشحال می شوم». شارع در تمام عمر خود را مدیون رحمت خداوند می دانست. وی اذعان داشت: زندگی من پر از معجزه است، لطف پروردگارمان و هر از گاهی تکرار می کنم که اگر روزی این معجزات را بنویسم، خوانده می شود.

شرع حتی به نذر همه ایمان آورد. او در خاطرات خود می گوید: پورانا قسم خورد و «گوسفند» را کشت و در حالی که ما بین خانواده های فقیر گوشت توزیع می کردیم، پزشک پورانا از راه رسید و ناپدید شد و پس از لحظه ای ناامیدی ناگهان امیدمان را از دست دادیم. “خدا را شکر.”

شرع گاه آنقدر روایات دینی را زیر سؤال می برد که اعتقاد به استحار و فال در کنار خود قرآن معقول به نظر نمی رسد. اما وقتی تصمیم گرفت از آزار ساواک بگریزد و به سرزمین فارس برود، در حال فراگیری قرآن بود. دکتر. شریعتی برای همسرش توضیح می دهد: «بعد از خواندن نماز صبح، از نیازمندان و مصری ها خواستم درباره این سفر با من صحبت کنند. همه را گفت و این آیه آمد: «الذین آمنوا و الذین آمنوا و الذین قتلوا فی سبیل الله با مال و نفس بزرگ و مرتبه عندالله و همگی رستگارند».

شریعتی به معبد امام رضا (ع) رفت. او «بالای سر امام مؤدب» ایستاد و «در خود غرق شد»، «ناخواسته اشک ریخت». گاهی به زیارت قبور می رفت و بر سر قبر مادرش «حمد و سوره» را تدریس می کرد. دو بار در سالهای 48 و 49 به حج مشرف شد و کتاب حج (مجموعه چندین سخنرانی) هدیه این دو سفر بود.

شریعت عاشق اهل بیت مخصوصا امام علیه السلام است. او معتقد بود «امام شیعه را باید نمونه های برتر و الگوهای جاودانه و متعالی آزادی، برابری، جهاد، شهادت و عصمت» برای «نسل روشنفکر و مبارز این عصر که به مارکسیسم و ​​اگزیستانسیالیسم روی آوردند» دانست. وی برای بازگشت به «تشیع که مذهب امامت است» «بلیچینگ الهامی» را معرفی کرد.

شریعت با تمام نقاط ضعف و قوت و با همه کمالات و عیوبش یک «مسلمان مؤمن» و شیعه متعصب بود. خود او مدعی است که «حکم جامعه که شیعه هستی و حتی شیعه شیفته و متعصب هستی تغییر ناپذیر است» و شاید درخواست او از خداوند در دعایش مؤید این جمله باشد که «خدایا!» مسئولیت بر علمای ما. و معرفت نسبت به مردم ما، روشنگری به مؤمنان، ایمان به روشنفکران، درک نسبت به متعصبان و تعصب نسبت به فهم ما.»

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا