فرهنگی

ناگفته‌هایی درباره شهادت غواصان در کربلای ۴

به گزارش شفاف، روزنامه «جوان» در ادامه می نویسد: «کربلای 4» یک عملیات آبی خاکی بود. نام عملیات آب و خاک از زمان عملیات خیبر در فرهنگ لغت جنگ آمده است. البته در عملیات رمضان، دشمن در منطقه عملیاتی آب را رها کرد و سرزمین اصلی منطقه را به یک کشور آبی خاکی تبدیل کرد، اما به طور کلی و طبیعی تر، خیبر اولین عملیات آبی خاکی در ایران است.

بعد از عملیات خیبر، عملیات بدر و سپس والفایر 8 دو عملیات بعدی بود که به آنها آبی خاکی نیز گفته می شود. اما در عملیات والفایر 8، جنگ تحمیلی با پدیده غواصان بیشتر آشنا شد، به ویژه گردان های غواصی که باید بار موج اول عملیات را به دوش می کشیدند و خط اول دشمن را می شکستند و راه را برای دوم و سوم هموار می کردند. نیروهای دوزیست موجی

غواصان در فتح فاو (والفجر 8) کاری کردند و کارستان و شست خوبی به دشمن نشان دادند. سپس در عملیات کربلای 4 دوباره لباس سیاه خود را برای شکستن خطوط دشمن به تن کردند و اموال فاو را تکمیل کردند، اما این بار عملیات پلنگ و غواصی جزو اولین گروه ها بودند که تعداد قابل توجهی از آنها یا اسیر شدند یا کشته شدند.

دستگیری غواصان انتقام والفجرای 8 را که تنها یک سال از عمر آن می گذرد بازگشایی کرد. آزادی‌خواهان ایرانی بعداً گزارش‌هایی مبنی بر آزار و اذیت نیروهای دشمن با غواصان دریافت کردند که نشان می‌دهد بعثی‌ها تمرکز ویژه‌ای روی لباس‌های سیاه داشتند، اما همان اسرا که آزار و اذیت بعثی‌ها علیه غواصان را به خاطر می‌آورند، اذعان داشتند که هیچ‌کس دشمن را در تعداد زیاد ندیده است. غواصان را کشتند.

تحقیقات بعدی نشان داد که دستور خاصی برای کشتن زندانیان ایرانی که با دستبند و یا زنده به گور شده بودند وجود ندارد. در نهایت ممکن است تعدادی از این غواصان با تصمیم خودسرانه افسران میدانی کشته شده باشند. اتفاقاً اسارت چند صد نفر از نیروهای ایرانی در کربلای 4 نشان داد که استراتژی دشمن در این عملیات این بود که هر چه بیشتر اسیر را به اسارت بگیرد تا آنها را بکشد.

تا سال 1990 همه اسرای کربلای 4 و بعداً تعدادی از اسرای کربلای 5 ناپدید شدند. دشمن برای آنها در نزدیکی تکریت اردوگاهی به نام تکریت 11 ایجاد کرد که هیچ افسر صلیب سرخ به آن دسترسی نداشت. این اسرای مفقودالاثر که تعداد قابل توجهی از آنها حداقل چهار سال در ایران شهید به شمار می رفتند و دارای سنگ قبر بودند، بعدها منجر به نامشخص بودن سرنوشت رزمندگان کربلای 4 ایران شد و زمینه را برای شایعه سازی فراهم کرد.

در پایان باید بگوییم که اگرچه موضوع شهادت جمعی از 175 شهید کربلای 4 تا حد زیادی منتفی است، اما نباید فراموش کرد که شهادت اسرای ایرانی توسط دشمن در همان منطقه عملیاتی، چیزی نیست که بتوان به طور کامل انجام داد. تکذیب کرد. به خصوص در ماه های اول جنگ که مردم عادی در مناطق جنگی حضور داشتند، جنایات هولناکی در حق این مردم و رزمندگان ایرانی صورت گرفت که خلاصی از آن نیازمند زمان است.

دکمه بازگشت به بالا