جامعه

همه چیز درباره تشخیص و درمان «پوکی استخوان»

پوکی استخوان یک بیماری نامرئی است. زیرا تا زمانی که استخوان شکسته نشود هیچ علامتی نشان نمی دهد.

به گزارش اخبار ما، پوکی استخوان بیماری است که در آن استخوان های شما پوک، ضعیف و شکننده می شوند و در نتیجه احتمال شکستگی خود به خود استخوان افزایش می یابد. پوکی استخوان یک بیماری نامرئی است و تا زمانی که استخوان شکسته نشود علائمی از خود نشان نمی دهد. در فرد مبتلا به این بیماری، سقوط ساده از ارتفاع کم، چرخش ناگهانی، خم شدن و راست شدن سریع و حتی افتادن در یک سوراخ کوچک باعث شکستگی استخوان می شود.

بیشتر شکستگی های مرتبط با پوکی استخوان در لگن، ستون فقرات، مچ دست یا بازو اتفاق می افتد. در دنیا در بین افراد بالای 50 سال، هر سوم زن و هر پنجم مرد به این بیماری مبتلا هستند.

بیماری با عواقب جدی

اگرچه پوکی استخوان یک بیماری بدون درد است، اما شکستگی های ناشی از آن می تواند تغییرات جدی در زندگی ایجاد کند. هنگامی که پوکی استخوان بر ستون فقرات تأثیر می گذارد، اغلب منجر به درد، کاهش وزن و قوز در پشت می شود. درد و رنج ناشی از شکستگی می تواند زندگی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار دهد. وابستگی به مراقبان، کاهش فعالیت های روزانه و در نهایت افسردگی شایع ترین این عوارض هستند.

برای افراد شاغل، شکستگی باعث از دست دادن تعداد زیادی از روزهای کاری می شود و در برخی از مشاغل باعث اختلال در ادامه کار فرد می شود. 33 درصد از بیمارانی که از شکستگی لگن ناشی از پوکی استخوان رنج می‌برند، در طی یک سال کاملاً وابسته هستند یا در خانه سالمندان زندگی می‌کنند و 20 تا 24 درصد از این افراد در همان سال فوت می‌کنند.

ایجاد شکستگی در افراد مبتلا به پوکی استخوان می تواند منجر به شکستگی های متوالی متعدد (مانند دومینو) شود.

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند؟

افراد بالای 60 سال بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به پوکی استخوان هستند. این بدان معنا نیست که افراد جوان در معرض خطر نیستند. شروع یائسگی در زنان شروع ضعف استخوان است. به همین دلیل خانم ها باید از سنین پایین به فکر حفظ تراکم و سلامت استخوان های خود باشند. از آنجایی که پوکی استخوان علائم واضحی ندارد، باید در مورد سلامت استخوان خود با پزشک خود مشورت کنید.

عوامل خطر اصلی پوکی استخوان یا شکستگی عبارتند از:

– بیماری هایی مانند روماتیسم، دیابت، سرطان سینه یا پروستات یا بیماری های گوارشی

– استفاده طولانی مدت از داروهای گلوکوکورتیکوئیدی مانند هیدروکورتیزون

– کاهش ارتفاع حتی تا چهار سانتی متر

– شکستگی استخوان بعد از 50 سالگی

– سبک زندگی کم تحرک بدون فعالیت بدنی

– کمبود وزن (شاخص توده بدنی زیر 19)

– سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل

– یائسگی زودرس

– سابقه شکستگی لگن یا پوکی استخوان در والدین

– مصرف کم کلسیم و دوری از آفتاب

تشخیص پوکی استخوان

آزمایش سلامت استخوان که معمولاً شامل خطر شکستن استخوان می شود، تعیین می کند که چقدر در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان هستید. بر اساس نتایج این آزمایش و سن و شرایط شما، پزشک تعیین می کند که آیا به آزمایش تراکم استخوان (BMD) نیاز دارید یا خیر. رایج ترین روش برای تعیین تراکم استخوان، اسکن تراکم استخوان یا جذب اشعه ایکس است. در این اسکن سریع و کم تهاجمی، میزان تراکم استخوان در لگن و ستون فقرات ارزیابی می شود. نتیجه این آزمایش نشان می دهد که شما چقدر به پوکی استخوان مبتلا هستید یا در معرض خطر ابتلا به آن هستید. اگر نتایج BMD شما پوکی استخوان را نشان دهد، به این معنی است که شما در معرض خطر جدی شکستگی هستید.

آیا پوکی استخوان قابل درمان است؟

بیمارانی که در معرض خطر بالای شکستگی ناشی از پوکی استخوان هستند، می توانند با درمان دارویی مناسب این خطر را کاهش دهند. امروزه طیف وسیعی از گزینه های درمانی برای پوکی استخوان وجود دارد. البته نوع درمان با توجه به شرایط هر فرد و میزان بیماری وی متفاوت است. طبق آمار، درمان ها می توانند خطر شکستگی لگن را تا 40 درصد، شکستگی مهره ها را 30 تا 70 درصد و شکستگی های غیر مهره ای را 30 تا 40 درصد کاهش دهند. پزشک ممکن است مکمل‌های کلسیم یا ویتامین D را تجویز کند. همچنین ممکن است ورزش‌های خاصی برای تقویت ماهیچه‌هایی که استخوان‌های شما را پشتیبانی می‌کنند، تجویز شود که تعادل شما را نیز افزایش می‌دهد. علاوه بر این، باید یاد بگیرید که چگونه خانه خود را ایمن کنید تا خطر سقوط نداشته باشید.

همانطور که در اطلاعیه دانشگاه علوم پزشکی تهران آمده است، توجه داشته باشید که داروهای درمان پوکی استخوان مانند همه داروها باید طبق دستور پزشک مصرف شوند.

خودمراقبتی افراد مبتلا به پوکی استخوان

افراد مبتلا به پوکی استخوان باید این نکات مراقبت از خود را رعایت کنند:

– از سیگار کشیدن و نوشیدن الکل خودداری کنید.

سعی کنید همیشه کلسیم و پروتئین کافی در رژیم غذایی خود داشته باشید.

– سه بار در هفته و هر بار به مدت 30 تا 40 دقیقه فعالیت بدنی مناسب مانند پیاده روی داشته باشید. تمرین با وزنه و ورزش هوازی نیز می تواند مفید باشد.

– علاوه بر مصرف مکمل های ویتامین D، سعی کنید زمان بیشتری را در فضای باز و زیر نور آفتاب بگذرانید.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا