عمومی

چرا دارو کمیاب شد؟ – اخبار ما

ابراهیم رئیسی بعدازظهر یکشنبه در جلسه کمیته دولت با اشاره به گزارشات دریافتی مبنی بر کمبود برخی داروها، مراجع ذیصلاح را مکلف کرد با تهیه سریع داروهای مذکور و رفع نیازهای مردم، علت بروز این مشکل را پیگیری کنند. خرابی احتمالی به تفصیل و تماس با هر فرد یا مجموعه ای که در این زمینه کمبود دارد باید به طور مناسب رسیدگی شود. اما ریشه مشکل کمبود دارو کجاست؟

به گزارش اخبار ما دنیای اقتصاد وی نوشت: «ناصر خسرو» آخرین پناهگاه و پناهگاه داروهای کمیاب و خاص بیماران صعب العلاج بود. تصور اینکه در زمان شیوع آنفولانزا برای تهیه چند دارو مانند آنتی بیوتیک و سرم باید دست در دست فروشندگان دارو بروید، اما اکنون باید برای همان اقلام از داروخانه به داروخانه و شهر به شهر دیگر بروید.

این مشکل در مورد شربت های کودکان با آنتی بیوتیک جدی تر است. بحران را داروسازان از سال 1388 و زمانی که ارز 4200 تومانی حذف شد، پیش بینی کردند، اما هیچکس توجهی نکرد. از سوی دیگر بدهی 3 ماهه سازمان تامین اجتماعی به داروخانه ها به مبلغ شش هزار میلیارد تومان آنها را به مرز ورشکستگی کشاند. بررسی میدانی «دنیای اقتصاد» نشان می دهد که بحران مواد مخدر مختص یک شهر نیست و کشور در سایه آن قرار دارد. بحرانی که در ماه فوریه تشدید می شود و در یک مسیر صعودی می چرخد. آنفولانزا گسترش یافته و به مرحله هشدار رسیده است. همزمانی آن با فصل مدارس و سرما باعث شده است که افراد بیشتری مبتلا شوند و نیاز به درمان و دارو داشته باشند.

در این شرایط کمبود دارو آشکارتر است. شهنام عرشی، رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت گفت: شیوع آنفلوآنزا در ایران و نیمکره شمالی یک ماه زودتر اتفاق افتاد. بیماری هایی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا به دلیل ازدحام زیاد دانش آموزان در یک محیط بیشتر در مدارس شیوع پیدا می کند و احتمالاً بزرگسالان از طریق فرزندان خود به این بیماری مبتلا می شوند.

ابراهیم رئیسی رئیس جمهور بعدازظهر یکشنبه در جلسه دولت با اشاره به گزارشات دریافتی مبنی بر کمبود برخی داروها، مراجع ذیصلاح را مکلف کرد با تهیه سریع داروهای مذکور و رفع نیازهای مردم، علت خرابی احتمالی را پیگیری کنند. جزییات و با هر فرد یا گروهی که در این زمینه کمبود دارد باید به نحو مقتضی برخورد شود.

عدم وجود آنتی بیوتیک و توزیع قطره ای

اگر نسخه ای دارید که حاوی شربت های آنتی بیوتیکی مانند آموکسی سیلین، سفکسین، آزیترومایسین، مترونیدازول، شربت های تب اطفال مانند استامینوفن، ایبوپروفن، شیاف استامینوفن کودکان، آموکسیکلاو، شربت آنتی بیوتیکی اطفال، و شربت تزریقی آنتی بیوتیک سبفزومون، c. کفش آهنی و داروخانه به داروخانه را جستجو کنید، اما آن را در داروخانه های منتخب وزارت بهداشت پیدا کنید. مثل پدری از اقدسیه تهران که نسخه اش را در ملارد پیچید یا مثل آقایی که از بروجرد به تهران آمده بود دنبال چند آنتی بیوتیک. داروهایی که زمانی ساده به نظر می رسیدند و بدون نسخه قابل تهیه بودند، اکنون محدود و نادر هستند.

علاوه بر لیست بالا، دکتر. امیر امیریان شربت ایبوپروفن را به فردیس کرج اضافه می کند. او اشاره می کند که این اشیاء را نمی توان در آن منطقه یافت و این به معنای نه در شهرهای اطراف است. جوابی که روزانه 300 تا 400 نفر می دهند و دست همه را خالی می کند. او می‌گوید: «در طول هفته گذشته اصلاً این داروها پیدا نمی‌شود. پیش از این این داروها از طریق قطره چکان توزیع می شد اما به دلیل افزایش تقاضا با مشکل مواجه هستیم».

بر اساس پژوهش «دنیای اقتصاد» در شهرهای دیگر نیز وضعیت به همین منوال است. به طور مشخص استان های اصفهان و اهواز، اراک، خرم آباد و مناطق جنوبی ایران. به گفته وی مشکل اصلی کمبود آنتی بیوتیک است که با روند فعلی در هفته های آینده بحرانی می شود.

شش هزار میلیارد بدهی تامین اجتماعی

طرح داروار قرار بود با ارز آزاد سازمان تامین اجتماعی مابه التفاوت قیمت داروها را جبران کند اما این موضوع برای داروخانه ها دردسرساز شد. دکتر. «م» اهل مارلیک ملارد از کمبود دارو در منطقه گلایه دارد و بر اساس اخبار رسیده، مشکل در همه صنوف آنها به یک اندازه تقسیم می شود، به جز داروخانه های انتخابی وزارت بهداشت که قرار است جبران کنند. کمبود در منطقه او می گوید: کمبود دارو به شدت وجود دارد، اما در برخی داروخانه ها بیشتر است و در بهمن و اسفند کارد به استخوان می رسد.

به گفته دکتر م، بر اساس برنامه درور، سازمان بیمه اجتماعی باید ماهانه 2100 میلیارد تومان به تمام داروخانه های کشور پرداخت کند اما سه ماه است که پرداخت نشده و اکنون میزان مطالبات به 6000 میلیارد تومان رسیده است. . وی اکنون 600 میلیون تومان از SO بدهکار است که با توجه به تورم 50 درصدی در صورت پرداخت سه ماهه ارزش آن حدود 200 میلیون می شود و 300 میلیون از حساب یارانه داروخانه به مردم پرداخت شده است. وی می گوید: در خصوص افزایش قیمت دارو که آزادسازی ارز به وجود آمد، مطالبات داروخانه ها باید به سرعت و حداکثر ظرف دو هفته پرداخت می شد، اما عهدشکنی و تعهدات باعث نقدینگی داروخانه ها شد. سقوط کند و آنها را به مرز ورشکستگی برساند. بنابراین نمی توانم دارو بگیرم.»

در حالی که مدیران طرح دروار از اجرای آن رضایت دارند، دکتر م می گوید: «کسانی که این طرح را طراحی و اجرا کردند، سابقه کار ندارند. اگرچه این کسب و کار تخصصی است، اما هر بار که مدیریت تغییر می کند، افراد جدید سکان هدایت را در دست می گیرند. در حالی که شایسته سالاری نادیده گرفته می شود و روانی ها نصب می شود».

به گفته وی، سیاست مواد مخدر بسیار اشتباه بود. با وجود آزادسازی نرخ ارز، شرکت های تامین کننده مواد اولیه منجمد شده و تقاضای آنها برای تغییر قیمت مواد اولیه نادیده گرفته می شود. در حالی که قیمت مواد اولیه هفت برابر شده است. دکتر با بیان اینکه در این شرایط برای تولید هزینه نمی کند. م می گوید: «فرض کنید در شرایطی که قیمت واقعی سر من 100 هزار تومان است، به دلیل ممانعت دولت، تولید به صرفه نخواهد بود. در حالی که ظرفیت تولید وجود دارد.»

وی به هشدارهای مکرر اتحادیه تولیدکنندگان مواد اولیه اشاره می‌کند و می‌گوید: آنها چندین بار هشدار دادند که قیمت‌ها تغییر می‌کند و احساس می‌کردند ادامه شرایط موجود باعث فروپاشی آنها شده است، اما به هشدارها توجهی نشد. “

طرح داروخانه به درستی اجرا نمی شود و تامین اجتماعی پرداخت نمی کند، داروخانه ها تا کی می توانند زنده بمانند و کار کنند.

ریشه بحران در سال 2018

کمبود دارو با شیوع کرونا در اواخر سال 2018 آغاز شد، اما در آن زمان ممکن بود به دلیل شیوع بیماری همه گیر طبیعی به نظر برسد، اما این کمبود به دور از یک بحران بزرگ بود. دکتر. نادر رحیمی در نزدیکی خراسان داروخانه دارد. او فقدان لیست قبلی را تکرار می کند و به کمبود شدید سرم و آنتی بیوتیک به ویژه شربت برای کودکان اشاره می کند. او می گوید: کمبود آنتی بیوتیک از ابتدای سال مشهود بوده است. وضعیتی که در سال های گذشته چندان سخت نبود.» به گفته دکتر رحیمی، مدیران تولید از اواخر سال 1398 اعلام و هشدار می دادند که لغو ارز 4200 تومانی و نوسان قیمت آن کمبود را به دنبال خواهد داشت. از داروها، اما به آن توجهی نکردند.

وی می گوید: از اواخر سال 1388 تا ابتدای سال 1400 هشدار داده شد که تغییر قیمت که سال ها انجام می شد به دلیل تورم سالانه اعمال می شود اما از سال 1400 به دلیل عدم هماهنگی یا با انطباق شرکت ها، فاصله تغییر قیمت قطره به قطر کاهش یافت.

این تغییرات جزئی باعث شده است که هر ورق کپسول آموکسی سیلین که در سال 1400 معادل 6500 تومان بود، امسال با جهش بیش از 300 درصدی به 22 هزار تومان افزایش یابد. به گفته دکتر. رحیمی، این افزایش از نوسانات نرخ ارز انتظار می رود. تقاضای تولیدکنندگان این بود که دولت نرخ را متناسب با نرخ تورم تعیین کند تا بخش تولیدی با آن همخوانی داشته باشد که این اتفاق نیفتاد.

وی یکی دیگر از مشکلات را صادرات می داند و می گوید: ارز حاصل از صادرات تحت کنترل بانک مرکزی است، این موضوع باعث کمبود نقدینگی تولیدکنندگان می شود.

وی بیان می کند: در حالی که پس از اجباری شدن نسخه الکترونیک، مطالبات داروخانه ها باید به سرعت وصول می شد، چهار ماه است که سازمان تامین اجتماعی این بدهی را تسویه نکرده است. مشکلی که تهیه دارو را دشوار می کند. شرایط سخت مالی باعث تغییراتی در داروخانه ها شد که برخی از آنها اخراج شدند اما برخی ترجیح دادند این شغل را ترک کنند یا به فکر آن هستند. ورشکستگی گلوی داروخانه ها را می فشارد، مخصوصاً داروخانه هایی که در 4-5 سال اخیر راه اندازی شده اند. او می‌گوید: «قبلاً انتقال مجوز یا تغییر موسس داروخانه و یافتن آن در مکانی خوب کار سختی بود و سالانه شاید 10 فروشنده وجود داشت و اکنون تعداد آنها به 100 نفر رسیده است. به گونه ای که بتوان محل آن را انتخاب کرد. این تصمیمی است که برخی داروخانه ها قبل از ورشکستگی گرفته بودند.

بازار در دست واسطه ها و دلالان است

فقط داروسازان می توانند با شرکت ها یا بازدیدکنندگان آنها مذاکره و خرید کنند. دکتر. حمید سبزیوند صاحب یک داروخانه در دزفول است و کمبود دارو را فاجعه توصیف می کند. در اهواز و آبادان نیز وضعیت به همین منوال است. در لیست داروهایی که کمبود آنها مشهود است، آمپول های استامینوفن-کتورولاک تزریقی آپاتول، کلرفنامین و سرم های مختلف است. داروهایی که به صورت روزانه مورد نیاز هستند. او می گوید: «کمبود دارو فرصتی را برای شرکت ها فراهم کرده است تا از داروخانه ها سوء استفاده کنند. همانطور که معاونت پزشکی هر منطقه از منطقی شدن داروها و شرکت هایی که باید داروها از آنها تهیه شود خبر داد. به غیر از دو جعبه سرم – هر جعبه حاوی 15-20 قطعه سرم است – شرکت ها داروخانه ها را مجبور به خرید داروهایی می کنند که هیچ تقاضا و نیازی برای آنها وجود ندارد. این شرایط تحمیلی 30 تا 50 میلیون برای داروخانه ها هزینه دارد. این در حالی است که روزانه حداقل 200 درخواست سرم یا آمپول وجود دارد.»

به گفته وی، از ابتدای شیوع کرونا، وضعیت پزشکی مساعد نبود، اما اکنون به مرحله بحرانی رسیده است. همه چیز آنقدرها هم سخت نیست و واسطه ها بازی سخت تری را برای داروسازان طراحی کرده اند. دکتر. سبزیوند می‌گوید: «در این میان برخی سودجویان داروهای کمیاب مانند کتورولاک یا کلرفنامین را مستقیماً از شرکت‌ها خریداری می‌کنند و گاه با قیمتی 200 درصد بالاتر از قیمت شرکت به داروخانه‌ها می‌فروشند. داروخانه ها به دلیل اینکه تحت فشار بیمارستان یا مرکز درمانی و بیماران هستند گاهی مجبور به خرید می شوند. این افراد داروساز نیستند.»

به گفته وی، داروخانه ها با هر خرید مجبور به خرید داروهای خاصی می شوند و باید توجه داشت تا زمانی که چک خود را تحویل ندهند، نمی توانند داروی جدید خریداری کنند. مشکلی که آنها را با کمبود نقدینگی مواجه کرده و تا مرز ورشکستگی کشانده است».

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا